Μπακαλοταβέρνα αυθεντική, χωρίς «σαν» και «δήθεν». Στη Δραπετσώνα, πίσω από τα παλιά καπνεργοστάσια του λιμανιού, στη γωνία των δυο κεντρικών δρόμων που οριοθετούν Πειραιά και Ταμπούρια η ορίτζιναλ μπακαλοταβέρνα μπορεί να μην διεκδικεί δάφνες υψηλής γαστρονομίας αλλά για κάποιο λόγο λειτουργεί σα θεραπεία. Στην, μάλλον, παλαιότερη ταβέρνα της πόλης (οι πρώτες ιστορικές αναφορές γι’ αυτή ξεκινούν το 1911) όλα αλλάζουν και όλα παραμένουν ίδια. Η υπόγεια ταβέρνα του Βάρναλη, των τουριστών που φωτογραφίζουν ανελέητα το μοναδικό σκηνικό, του κυρ Δημητρη με την λευκή πουκαμίσα εργασίας, της Αθήνας.

Πετυχημένο παράδειγμα της τελευταίας, η ωραία «ορφανή» μακαρονάδα για δύο άτομα που βράζει σε κρεάτινο ζωμό και απορροφάει μπόλικη νοστιμιά. Ο κατάλογος είναι ένα best λουτσα ταβερνεσ of από τα ωραία της ελληνικής ταβέρνας – από τζατζίκια και τυροκαυτερές μέχρι παϊδάκια, μπιφτέκια και νεφράκια, όλα γνώριμα, τόσο σε όνομα όσο και σε γεύση, και χωρίς εξωφρενική τιμολόγηση, πράγμα που από την αρχή εμπνέει μια συμπάθεια. Απλά, με ελάχιστες εξαιρέσεις, ό,τι καινούργιο πάει να καταπιαστεί με την ιδέα της ταβέρνας συνήθως την λοξοκοιτάζει αντί να την αντιμετωπίσει ως έγκυρη αναφορά. Ψάχνετε για μια παραδοσιακή ταβέρνα με μοντέρνο στυλ και γνήσιο ελληνικό μενού? Ιμάμ, μουσακάς, κατσικάκι με μελιτζάνα, αλλά και μοσχαράκι κοκκινιστό με μακαρόνια, παπουτσάκια, αρνάκι στη λαδόκολλα και μελιτζανοσαλάτα είναι μόνο κάποιες από τις επιλογές που μπορείτε να βρείτε. Έτσι, όταν η απόφαση για αποκέντρωση πάρθηκε, αποφάσισαν με τη σύζυγό του να επιστρέψουν στα δικά του πάτρια και να στήσουν μια ψαροταβέρνα.

Στον Δημήτρη θα φας την πραγματική φρουτάλια όπως γίνεται παραδοσιακά στο νησί και όχι από τις απομιμήσεις της, όπως και το τοπικό βολάκι, που όταν το ψήνει το τοποθετεί ως μενίρ και το συνοδεύει με ψητές ντομάτες και σάλτσα πέστο και οι φίλοι των γεύσεων υποκλίνονται. Το ζεύγος Γιγίνη τιμά το επάγγελμά του, χειμώνα καλοκαίρι, όταν το νησί ερημώνει και όταν ψάχνεις μάταια κάπου να βρεις ζεστά πιάτα και καλή συντροφιά. Από αυτές ξεχωρίσαμε τα εξαίσια φασόλια γιαχνί με δικό του πουρέ μανταρινιού, τα αυγοκαλάμαρα, το χοιρινό με την μαντζουράνα, γιουβετσάκι στη γάστρα με μοσχαράκι, μοσχάρι με σάλτσα μαυροδάφνης και μανιτάρια και άλλα πολλά.

Γαβρίλης: παϊδάκια ζουμερά και μερακλίδικα

Προσεγμένη με ωραία, ανεπιτήδευτη και άκρως θεατρική διακόσμηση, ζεστή ατμόσφαιρα και γλυκύτατο σέρβις, η Κοτταρού είναι από τα λίγα μέρη που κρατούν ζωντανό κάτι από την αυθεντική, παλιά Αθήνα. Σε υπόγεια ταβέρνα όμως, έχεις πάει; Χειμώνας είναι ακόμη και το κρύο – καμιά φορά – τσουχτερό και για να βρεις αυτές τις ταβέρνες της Αθήνας – κρυφά διαμαντάκια- πρέπει να κατέβεις μερικά σκαλιά, όμως θα βρεθείς μπροστά σε μικρές οάσεις που θα μυρίζουν ζεστό φαγητό. Ο πρώτος που τη μετέτρεψε σε ταβέρνα και έγινε και νονός της, ήταν ο Γεροδήμος, ο οποίος τη βάφτισε Κληματαριά. Εκεί μέχρι και σήμερα βρίσκεται η ταβέρνα Κληματαριά, που εώς το 1927 λειτούργησε ως καφενείο της εκκλησίας για τα μνημόσυνα.

Θαλασσινά

Παραμένει έτσι μέχρι που στις αρχές του ’90 η οικογένεια Παπαδοπούλου το μετατρέπει σε ταβέρνα. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, ο καφενές περνάει στα χέρια Ελλήνων κρατώντας τον ίδιο χαρακτήρα. Η ιστορία του ξεκινά από το 1885 όταν ένας Τούρκος, ονόματι Κιοσέ, διατηρούσε έναν καφενέ όπου μαζεύονταν Έλληνες και Τούρκοι να καπνίσουν ναργιλέδες, να πιουν καφέ και να τσιμπήσουν κάτι.

Πλυτά: Γιατί τρώει όλη η Αθήνα εδώ;

Αρχικά να σου μιλήσω για το τεράστιο μενού , που σου υπόσχεται ότι δεν γίνεται να φύγεις από εδώ ανικανοποίητος/η. Συνδυάζει την ατμόσφαιρα και τις μυρωδιές της θάλασσας με μια ποικιλία θαλασσινών, όπως χταπόδι και γαρίδες, φρεσκότατα οστρακοειδή. Θαλασσινές γαρίδες, στρείδια, καπνιστές αχιβάδες, τηγανητά καλαμαράκια, σερβιρισμένα με τσίπουρο σε μια μικρή και φιλόξενη ταβέρνα!

Ισπανία: Δύο μεγάλα μέτωπα φωτιάς πρόκειται να ενωθούν – 26.000 άνθρωποι έφυγαν από τα σπίτια τους

• Καρό τραπεζομάντηλα, ψάθινες καρέκλες καφενείου, λιτός και απέριττος χώρος στολισμένος με εικόνες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου και πιάτα απλά αλλά παράλληλα απίστευτα γευστικά δημιουργούν την ταβέρνα Έθα όπως παλιά, ένα από τα αγαπημένα πια στέκια της πόλης.
• Συνοδέψτε τα ζουμερά παϊδάκια με τυροκαυτερή που φτιάχνουν οι ίδιοι και ντόπια φέτα.
• Είναι η μόνη ταβέρνα δίπλα στη θάλασσα που βρήκαμε στην περιοχή του Ματιού.
• Θαλασσινά θα βρείτε όταν βγάζει η θάλασσα, καλαμάρια και κανένα ψαράκι.
• Δεν μπορείς βέβαια και να μη θαυμάσεις το ντεκόρ, με τις αντίκες που καταλαμβάνουν κάθε σπιθαμή του μαγαζιού και το τζουκμπόξ που λειτουργεί ακόμα.

Το ζαχαροπλαστείο βρίσκεται στο κεντρικότατο καντούνι της παλιάς πόλης, την οδό Νικηφόρου Θεοτόκη. Εδώ θα βρούμε επίσης ολόκληρο, στραγγιστό γλυκό περγαμόντο από ντόπια δέντρα που καλλιεργούνται στο κτήμα Ρωμαίων, φογάτσα ψυχωμένη και νόστιμη, κορμό βουτύρου, μάντολες και άλλα πολλά. Το μενού αλλάζει κάθε 6 μήνες χάριν εποχικότητας, αλλά κάποια γκραν σουξέ παραμένουν –δικαιολογημένα– σταθερά όλο το χρόνο. Δώσανε μεγάλο βάρος στην πρώτη ύλη, από το κρέας, που προέρχεται από ντόπιους παραγωγούς και κάποιους, επιλεγμένους, εκτός νησιού, μέχρι τα ψωμάκια, προζυμένια ή bao bun, που είτε τα φτιάχνουν οι ίδιοι είτε τα προμηθεύονται από τον περίφημο φούρνο Κορακιανίτη, όπως τα αφράτα και νόστιμα μπριός για τα μπέργκερ.

Nova more: H νέα, πρόταση που ενώνει Ιnternet, Σταθερή, Κινητή και υπηρεσίες που κάνουν τη ζωή σου καλύτερη!

Το Σπίτι της Μαριώς βρίσκεται 4 χιλιόμετρα πριν τα Καλάβρυτα, στο δρόμο Καλαβρύτων-Διακοπτού και είναι ένας από τους καλύτερους γαστρονομικούς προορισμούς των Καλαβρύτων. Εδώ οι ταξιδιώτες αποβιβάζονται είτε για να κατευθυνθούν προς το Μέγα Σπήλαιο, είτε προς το χωριό Κάτω Ζαχλωρού, είτε να καθίσουν στην παρακείμενη του σταθμού ταβέρνα Ρομάντζο και να απολαύσουν την φύση και τα πεντανόστιμα φαγητά. Αν και σε απόσταση μόλις μιάμισης ώρας από την Αθήνα, με πανέμορφους αρχαιολογικούς χώρους, με 35 οινοποιεία – τα περισσότερα επισκέψιμα -, αμπελώνες με 22 χιλιάδες στρέμματα αγιωργίτικου, μ’ ένα τοπίο ήρεμης μεσογειακής γοητείας, η Νεμέα παραμένει όμως μια terra incognita για τους περισσότερους ταξιδιώτες της “Μυθικής Πελοποννήσου”. Στο άσημο αυτό χωριό βρίσκεται το πιο φημισμένο εστιατόριο της Ερμιονίδας, η ξακουστή Γαλλίδα Μαριβόν ή γαλλιστί Maryvonne. Από την Ερμιόνη βρίσκεται το Ηλιόκαστρο (Καρακάσι) ένα αγροτικό και κτηνοτροφικό χωριό 500 κατοίκων.

"Περάσαμε την καλύτερη μέρα της ζωής μας. Γιορτάσαμε την αγάπη, την ελευθερία και την αποδοχή", έγραψε στην ανάρτησή της η 29χρονη τενίστρια. Το αποτέλεσμα είναι μια μακαρονάδα που τρώγεται ευχάριστα ακόμα και τις πιο ζεστές ημέρες, συνοδευόμενη από λίγο τριμμένο τυρί και ένα ποτήρι παγωμένο λευκό κρασί. Μωσαϊκό, με ξύλινες καρέκλες και τραπέζια που ντύνονται με κατάλευκα τραπεζομάντηλα, ξυσμένοι τοίχοι με φωτογραφίες που μας θυμίζουν τις ρίζες μας, κεριά και εικόνες, δημιουργούν ένα ντεκόρ λιτής γοητείας. Όλη αυτή η γευστική εμπειρία, συμπληρώνεται με την ατμοσφαιρική ατμόσφαιρα του χώρου. Τα αρνίσια νεφρά αποτελούν μεζέ για μερακλήδες, ενώ το πεντανόστιμο κεμπάπ έρχεται μυρωδάτο και αφράτο. Ο Άρης Βεζενές μαζί με τον Λέλο Γεωργόπουλο και τον Σωκράτη Τούλια εμπνεύστηκαν από το παρελθόν και δημιούργησαν μια κλασσική κρεατοταβέρνα.

Η μοσχαρίσια σπαλομπριζόλα και η χοιρινή μπριζολοπανσέτα για δυο άτομα, το κοτόπουλο, το μπιφτέκι, και τα λουκάνικα από τα Τρίκαλα έχουν τη θέση τους στο μενού. Τα υπερμεγέθη χάλκινα ταψιά, με αρνί, με κατσίκι, με πατάτες, κάποιες φορές βάζουν στη γάστρα και κεφαλάκια με κριθαράκι ή και γίγαντες, ακόμα και προβατίνα. Ανάλογα με την εποχή φέρνουμε αρνιά από τα Γιάννενα, την Κρήτη, αρνιά από τη Μυτιλήνη, τις μοσχαρίσιες μπριζόλες από τις Σέρρες.

Μαστόρισσα στο ψήσιμο, έχει αναλάβει τα της ώρας στην ταβέρνα εδώ και 25 χρόνια. Ψάρια ημέρας, κρεατικά της περιοχής και λαχανικά εποχής. Εδώ θα φάτε ασκόλυμπρους (άγριο χορταρικό) με αρνάκι, ντολμαδάκια και ανθούς γεμιστά με ρύζι και χόντρο, αλλά και ανθούς με φέτα και φρέσκο δυόσμο στο τηγάνι. Σε απόσταση επτά χιλιομέτρων βρίσκεται η παραλία Μακρύς Γιαλός, όπου έχουν ανοίξει τα τελευταία τρία χρόνια την «Ελιά», με παραδοσιακή κουζίνα. Από τη δεκαετία του ’80 λειτουργεί η ταβέρνα, την κουζίνα της οποίας έχουν αναλάβει πλέον η κόρη, οι νύφες και οι εγγονές της Καλλιοτζίνας. Θαλασσινά θα βρείτε όταν βγάζει η θάλασσα, καλαμάρια και κανένα ψαράκι.

Το μικρό, καταπράσινο ελληνικό νησί με τους 3000 κατοίκους που αποθεώνουν οι Γάλλοι

Αντ’ αυτών έρχονται κεφτεδάκια άψογα τηγανισμένα από τον κύριο Τάκη και τους «δικούς» του, συκωταριά, τηγανιά, καγιανάς, καλό κρασί και ασταμάτητο κέφι. Και πραγματικά από τα τραπέζια (Από τις καρέκλες! Εκεί θα τα χαλάσουμε τώρα;) της παλιάς αθηναϊκής ταβέρνας έχουν περάσει ο Παλαμάς, ο Ξενόπουλος, η Κοτοπούλη, η Κυβέλη, ο Δημήτρης Μητρόπουλος, ο Γεώργιος Παπανδρέου. Του χρόνου η κηφισιώτικη ταβέρνα κλείνει τα «100» και κάθε χρονιά δείχνει όλο και πιο νέα. Και ο «Σαλταμάνης» με την ταμπέλα της μπακαλοταβέρνας βγήκε στην αγορά και έπειτα μεταλλάχτηκε, διατηρώντας μονάχα το δεύτερο συνθετικό του χαρακτήρα του. Το κρασί ρέει άφθονο από τα δρύινα βαρέλια και ο χώρος ζεσταίνεται από τις ανάσες των θαμώνων γύρω από τη μαντεμένια ξυλόσομπα».